O resim benim Prodüktörü olduğum, Arsal SOLEY’in Yönettiği bir canlı yayın
“DRAMA DİZİSİ” ne aitti..
Adı da “SELM” idi; ilk TV Dizisi...
1968 Baharı…
İlk TV'den Canlı Deneme yayınları yapıyoruz,
ama ruh olarak tam profesyoneliz.
Televizyonun ilk yayın ekibindeki Can’lar
Teknik, program, artistik hizmetler ve idâre
kocaman bir âile gibiydik; 20’li yaşlarda, coşku dolu.
Videobandı bilmiyorduk…
Stüdyoda ne çekersek doğrudan yayındaydı!...
Kadrolarımız da yoktu,
günlük 35.00TL yevmiye alıyorduk.
Birbirine tutunmuş deniz kazazedeleri gibiydik.
Bizleri eğiten BBC Hocaları da çekip gitmişti.
TRT “ÖZERK”ti ve bize kızan Demirel tek kuruş vermiyordu.
Oyuncular, sanatçılar, kostümleriyle geliyorlar
ve “BEDÂVA” oynuyorlardı;
onlara cebimizden birer gül veriyorduk…
İşte o Mart ya da Nisan ortalarında
Yeni ve “İDDİÂLI” bir oyun için kolları sıvadık.
Betûl MARDİN ünlü Müsâhipzâde Celâl’in
Üç perdelik bir tiyatro oyunundan söz etti.
Adı: “SELMA – İSTANBUL’UN ÎMÂRI"
Kim yapar bunu?
Klâsik İKİLİ tabii; Sedat ve Arsal...
İngiliz Hoca Leonard CHASE
Arsal’la beni “Sakın ayrılmayın ikiniz” diye adeta nikâhladı.
Kitabı okuduk; çok karışık!...
Ve çok kalabalık!...
Telefon rehberi gibi mübârek!...
Ne cesâretmiş bizdeki; gençlik işte!...
Demin Internetten baktım o dehşet “OYUNCU” kadrosuna;
Saip: (45 yaşında). Saltanat devri ricalinden hoppa bir ihtiyar.
Doktor Hürrem: (28 yaşında). Hassas, biraz asabi.
Pertev Berki: (26 yaşında). Avantüriye, hilekâr bir salon genci.
Selmâ: (25 yaşında). Anadolu'da bir ortamektep müdür ve muallimi. Sakin,
vazifeşinas bir genç kız. Rezan: Saip Beyin kızı (22 yaşında). Babası Fransız
ismini kastederek Rejan diye çağırır. Havaimeşrep. Nevin: (20 yaşında). Doktor
Hürrem'in nişanlısı Ratibe: Sütnine. (50 yaşında). Cahil, biraz ukala. Rozina:
Hizmetçi (20 yaşında). Sessiz sadasız, kendi halinde bir kız.
(Vak'a 1930 senesinde İstanbul'da Bebek'te Mimar Azmi'nin yalısında geçer).
Yalıyı imal etti Dekoratör Sevgili Deniz URAS'ımız…
Arsal’la Emel CEYLÂN da zorlu bir dramatürji çalışması yaptılar.
Oyun yine üç perde olarak yayınlanacak.
Kadro ağırlığı Devlet Tiyatrosunun can oyuncularından…
Provalar ve yayın biter-bitmez,
Ali ÖZOĞUZ, Baykal SARAN, Emin GERÇEKER
Ve Hakir soluğu ya “TAVUKÇU”da
Ya da Mehmet KEMÂLİN “KALEM”inde alıyoruz.
Prova arasında Esin AFŞAR, bana ve Betûl’a
-“Şarkı söylemek istiyorum, ne dersiniz?” diye sordu.
Ben daha önce dinlemiştim; Betûl zâten dişi PR kurtu,
Harâretle destekledik…
Kız zâten tüm hazırlıklarını yapmış; gizliden gizliye…
Kerimden boşandı sahneye çıktı; güzel de söyledi.
Dizi, Üç hafta, üç bölüm canlı olarak yayınlandı.
Son bölüme geldiğimizde çoğumuz gibi
Ali ÖZOĞUZ’un da senaryo konusunda kafası karışıktı…
Yayına girmeden önce Selmâ rolünü oynayan
Sevgili Gülgûn KUTLU’ya yüksek sesle sordu:
-“Yâhû ben SELMÂ’nın nesi oluyorum, bilen var mı?...”
Gülgûn da;
-“Bilmem!...” deyince
Yıkıldık gülmekten. Dayısı rolündeydi oysa…
Ve ana konu “İSTANBUL’UN ÎMÂRI” idi…
O ekipteki oyuncular,
1930’da hayaller kuruyordu “Güzel İstanbul” için.
2000’lerde tüm o hayaller betona gömüldü…
"Ah Güzel İstanbul" yok artık...
Demin Arsal’la İzmir'den telefonlaştık;
gülüştük, hüzünlendik, hasret giderdik…
Bu güzel resimdekilerin çoğu artık yok.
İlk ekipten;
Kontes’im (Betûl MARDİN) evinde ders veriyor.
Emel CEYLÂN, canım Ülkü TAMER’imle evlendi gitti.
Mehtap UYGUNER Hilton’un PR’ı oldu…
Tunca YÖNDER reklamcılığı seçti...
Gözlerim dolarak baktım gidenlere…
Onları şükranla, minnetle anıyorum.
Kalanlara da en derin sevgi saygılarımı sunuyorum.
Resimdekilerin isimlerini yazdım teker teker.
Paylaşan Dostlar hatalarımı düzeltsinler lütfen.
52 yıl geçmiş üstünden.
Ne de olsa Hâfizâ- Beşer benimki de…
“Adım Hıdır, hatırladıklarım budur”
Vesselâm…
