Yapım Yılı - 2022
Süre - 01:33:00
Formatı - Uzun Kurmaca, Renkli, Türkçe
Yönetmen - Ceyhan Kandemir
Görüntü Yönetmeni - Onur Akyol
Yönetmen Yardımcısı - Mesut Aytekin, Ümit Sarı
Senaryo - Nafiseh Laleh
Yapımcı - Cansu Özdenak Kandemir
Oyuncular - Galip Niya, Melek Yel, Murat Pınar Özdemir, Fikret Kutlu, Mehmet
Şimşek, Şafak Altun, Karla Kandemir, Mert Ali Öztürk, İlayda Yaman, Rumeysa
Karaköse, Berkan Beysel
Taylan, 70 yaşlarında ve "kaçıngan bağlanma" karakterine sahip olan bir
müzisyendir. Çok güçlü bir işitme duyusu olan bu gitarist ve bestecinin
hayatının bir parçasını anlatan hikaye günümüzde bir konser salonunda geçer ve
karakter geçmişini hatırlar. Geçmişte yaptığı parçalarla ünlü olan Taylan,
çalıştığı bir mekanda Işıl isimli bir dansçı kadınla tanışır. Karakter tipinden
kaynaklanan sorunlardan dolayı,
duygusal ilişkisine devam edemez ve kadının onu terk etmesine neden olur.
Ruhun Lekesi Filminin Yönetmeni Kandemir konuştu...
İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesinde öğrencilere ışık tutarak geçen
yıllar, o ışık şimdi sanata tutuluyor. Önce Karla ve şimdi Ruhun Lekesi... Prof.
Dr. Ceyhan Kandemir yönetmen kimliği ile, ikinci uzun metraj filmi Ruhun
Lekesini, Büyük İstanbul Gazetesine anlattı.
İçinizdeki sinema aşkı nasıl başladı?
Görsel düşünmeyi hep sevmişimdir; anlatmak istediklerimi bu yolla aktarmak,
gözlemlediklerimi vizörümden bakarak ifade edebilmek büyük mutluluk veriyor.
İnsanları gözlemlemeyi; hayat hikayelerini dinlemeyi çok seviyorum; derdi
olanların derdini görsel içselleştirme yöntemlerimle tekrar anlatabilmek son
derece keyifli.
ilk uzun metrajlı filminiz Karlayı festivallere yollarken mutlaka ödül almalıyız
gibi bir yaklaşımla yola çıkmadığınızı söylemişsiniz Ruhun Lekesi içinde bu
durum geçerli mi?
Çeken bilir deriz hep gerçekten film çekmek çok zor bir iş; iki filmimde de çok
şanslıydım, son derece özverili ekiplerle çalıştım; setin büyüsü içinde kısıtlı
imkanlarımızla en iyisini yapmaya gayret ettik; bu çabalarımızın sonucunu
filmimizi festivallerde gösterebildiğimizde fazlasıyla alıyoruz. Özellikle
bağımsız sinema filmi çekenler için festivaller görünür olabilmenin tek yolu;
uluslararası film festivallerinde binlerce başvurunun içinden filminizin
seçilmesi bile ödül; doğal olarak mutlaka ödül almalıyız gibi bir yaklaşım
yerine filminizin festivallerde kabul görmesi de önemli bir başarı.
Türkiye'de sinema sektörünü bir akademisyen gözünden nasıl değerlendiriyorsunuz?
Özellikle son dönemde yaşanılan salgın ve küresel krizler sinema sektörüne ağır
bir darbe vurdu; ülkemizde yaşadığımız ağır ekonomik kriz de kafamızı
kaldıramayacak hale getirdi; dijital platformlar için üretilen diziler; filmler
sektör çalışanlarının ayakta kalabilmelerine büyük katkı sağlıyor; sinemanın,
sanatın gelişmesi bir kültür politikası olarak planladığında kültür endüstrisi
içinde gücünü ortaya koyar; olmazsa olmazdır da… Maalesef hala olamıyor.
Sizin için hangisi daha büyük bir tutku akademi mi yoksa sinema mı?
Sinema televizyon akademisyeniyim; eğitimim ve mesleki birikimimle her ikisi de
çok değerli ve güçlü benim için; bir yaşam biçimine dönüşüp hayatı hep bir
kamera gibi izler konuma geliyorsunuz; hatta bu zaman zaman rahatsızlık bile
verebiliyor ister istemez bu bakış açısı hep tatlı bir heyecanla birlikte
huzursuzluk yaratabiliyor. Üniversitede de ilk asistanlık yıllarımda hep
uygulamalı projelerde görev aldım; sektörden gelen öğretim görevlileriyle
kamera, ışık, ses vb teknik derslere girdim; hatta artık kendi dersini ver
dediklerin de sinematografi dersini teklif ettiler; o dönem kabul etmedim, daha
doğrusu edemedim; çünkü benden önce o dersi veren Metin Erksan Hocaydı; utandım
vermeye …