Yapım Tarihi - 2025
Süresi - 01:30:18
Format - Uzun Belgesel, Renkli, Türkçe
Yönetmen / Director - Süleyman Özdemir
Senarist / Writer - Süleyman Özdemir
Yapımcı / Producer - Süleyman Özdemir
Bir Anadolu Türküsü adlı filmi iç göçü, dış göçü, tarımı, hayvancılığı, Köy Enstitüleri deneyimini, ekolojiyi ve geçmişten günümüze Türkiye tarihi üzerine birçok konuyu işlemektedir.
Filmde ana çıkış noktası AImanya'ya işçi çocuğu olarak gelmiş, orada gelişmiş
bir kadının (Cahide Özer'in) șiirsel anlatımını pusula yaparak birinci derece önemli memleket gerçeklerini irdelemektedir.
Cahide Özer doğup büyüdüğü bölgeden ayrılsa da oralara dair özlemi ve dönüşüyle derin bağlarını sürdürdüğü kasabanın halkını keşfetmemde mikrofonumu sunmamda bana pusula olmuştur...
Karşılaştığım insanların kimisi ağıtlar, geleneksel türküler söyleyerek doğaçlamalar yaptı, kimisi dans etti... Kimisi farklı bakış açılarıyla geçmişten günümüze toplumsal gerçekleri vurgularken,
kimisi bir ağaç dikmenin önemini, bir diğeri çevreye ve doğaya, toprağı, verilen zararları, yıkımı, ağlayan suyu anlattı...
Kimisi kuzuların ve koyunların duyarlılığını, onlara olan ilişkilerini ve şefkati dile getirdi, kimisi eğitimden, göçten ve göçmen gömleğini nasıl giydiklerinden bahsetti...
Ve ben Anadolu bozkırlarında sabırla, azimle kameramla takip ederek binlerce kareler çektim.
Uzun bir kurgulama sonrası doksan dakikalık yoğun bir belge-sel eser çıktı ortaya.
Bir Anadolu Türküsü, bir Anadolu kasabasından bir bakışla Türkiye anatomisidir.
Kültürel, sosyal ve psikolojik bir takım sıkıntıları anlatan bilinçlenme üzerine bir eserdir ve günümüz Türkiye'sinin birçok önemli sorununa ışık tutmaktadır...
In my film An Anatolian Song, I developed several subjects: internal migration in the country, emigration, agriculture, livestock breeding, the experience of village institutes, ecology, the history
of Turkey from the past to the present.
I was able to present different points of view, I made those who think about tomorrow speak.
My first point of view is that of Cahide Özer who arrived in Germany as a child. She grew up there with her parents who worked there.
Her view of her native country developed with a desire to return to her country.
She served as a compass for me to explore what seemed important to me, to present my microphone to the inhabitants of the region where she was born and raised, to the people of the village with whom
she maintained deep ties despite her departure:
Some sing elegies, others improvise on traditional songs, some dance, highlighting social realities from the past to the present. One emphasizes the importance of planting a tree, others talk about
the damage done to the environment and nature...
They tell of the destruction, and the violation of the soil and the crying water...
They tell of the sensitivity of lambs and sheep, the relationships and compassion they have for them. Villagers told me about education, immigration and how they wore the immigrant shirt...
I filmed, I followed them with my camera with patience and perseverance...
I shot thousands of sequences in the Anatolian steppes. After a long editing period, an intense documentary work of ninety minutes was born.
The Anatolian Song is the anatomy of Turkey, seen from an Anatolian village...
It is also the song of my native country.
It is an awareness-raising work that describes cultural, social and psychological problems.
An Anatolian Song highlights many important points of Turkish history which is, all things considered, a universal drama of our times.
Mon premier angle de vue est celui de Cahide Özer qui est arrivée en Allemagne en étant enfant. Elle y a grandi avec ses parents qui y travaillaient.
Son regard sur son pays natal s'est développé avec un désir du retour au pays.
Elle m'a servi de boussole pour explorer ce qui me paraissait important, pour présenter mon micro aux habitants de la région où elle est née et a grandi, aux gens du village avec lesquels elle a
entretenu des liens profonds malgré son départ:
Certains chantent des élégies, d'autres improvisent sur des chants traditionnels, certaines dansent, mettent en lumière les réalités sociales du passé au présent. L'un souligne l'importance de planter
un arbre, d'autres parlent des dommages causés à l'environnement et à la nature...
Ils racontent la destruction, et la violation du sol et l'eau qui pleure...
Ils racontent la sensibilité des agneaux et des moutons, les rapports et la compassion qu'ils ont pour eux. Des villageois m'ont parlé d’éducation, d’immigration et comment ils ont porté la chemise
d’immigré...
J'ai filmé, je les ai suivi avec ma caméra avec patience et persévérance...
J'ai tourné des milliers de séquences dans les steppes anatoliennes. Après une longue période de montage, un travail documentaire intense de nonante minutes a vu le jour.
Le Chant Anatolien est l’anatomie de la Turquie, vue depuis un village anatolien...
C'est aussi le chant de mon pays natal.
Il s'agit d'un travail de sensibilisation qui décrit des problèmes culturels, sociaux et psychologiques.
An Anatolian Song met en lumière de nombreux points importants de l'histoire turque qui est tout compte fait, un drame universel de notre époque.
10. Türk Dünyası Belgesel Film Festivali, Yarışma Filmi. 2025
13. Antakya Film Festivali, Yarışma Filmi. 2025
Kaynak
Antakya Film Festivali
Bir Anadolu Türküsü (Le Chant Anatolien) filmini her yönüyle çok beğendim;
dilini, müziğini, türkülerini, görselliğini...
Farklı bakış açılarıyla, insana birçok anıyı hatırlatan, alabildiğine
şefkatli, sevgi ve duygu yüklü anılarını paylaşan insan yüzlerini, kısaca
filminin genelini çok beğendim.
Bir Anadolu Türküsü filminde uzun yıllar öncesinin Yenişarbademli dağlarında
yürüyüşlerim sırasında tanıştığım, beni karşılayıp evlerinde misafir edip
ağırladıktan sonra, ayrılırken sırt çantamı armağanlarla doldurup yolcu eden
ardımdan beni izleyen o insanlar gibi insanları buldum...
İnsanların yüreğinde hiçbir şey değişmemiş gibi görünse de, siyasi
perspektiflerden veya günlük yaşamın değişen koşullarından bahsedildiğinde,
derin bir endişe hissediliyor.
Bir zamanlar verimli toprakları, emekle işlenmiş tarlaları, bereket taşıyan
nehirleri olan bu bölgeler...
Çevreye, onun potansiyeline ve insanların çıkarlarına saygılı, sağduyulu
yönetimler varken yerini
değişen zamanın ruhuna bıraktığını görüyoruz. Artık gününüzde, kârın,
küreselleşmenin, bankaların ve seçilmiş birkaç insanın gücünün çağındayız.
Bu film, bana isim vermeden 1930'ların büyük ekonomik altüst oluşlarını yeniden
yaşattı. Batı ve Amerikan toplumlarını çoğu zaman sakat bırakarak dönüştüren o
dönemler... Şimdi sıra Türkiye'ye mi geldi?
Şiir dolu, dokunaklı, incelikle işlenmiş bu muhteşem eser gözlerimi yaşarttı...
En önemlisi de bu eserin
tamamlanıp ortaya çıkarak var olması...
Tabii burada durmadan bu eseri daha çok kitlelere ulaştırmanın yolları
aranmalı!!
Serge Yx
Spéléologue
Mağara Bilimcisi
Süleyman Özdemir, Bir Anadolu Türküsü filmiyle bizi Türkiye’nin kalbindeki bir
kırsal topluluğun samimi dünyasına götürüyor.
Geçmiş bir dönemin özlemi, modernite ile geleneklere saygı arasında bir denge
arayışı, değişen tarım koşullarının günlük hayata etkileri, suya erişim
sorunları ve desteklenmesi gereken bir ekolojik (d)evrim... Ama aynı zamanda,
hızla dönen bu dünyaya tamamen katılma konusundaki kararlı bir irade.
Çözüm göçte mi, kaçışta mı, toprağı terk edip başka toplumlara uyum sağlamakta
mı? Kadınların dansları, erkeklerin yüzlerine yansıyan endişeyi dindirebilecek
mi?
Görüntüler, doğanın, köylülerin ve orada yaşayan insanların etkileyici
güzelliğini gözler önüne seriyor. Toprakla iç içe geçen zorlu bir yaşamın yanı
sıra, günlük işlerdeki basit hareketlerin zarafetini de yansıtıyor. Film müziği
elimizden tutup bizi, değişim sancılarıyla boğuşan ancak neşeli bir gelecek
umudu taşıyan bu insanların peşinden sürüklüyor. Anlatılanlar sert, doğal ve
samimiyetle yüklü.
Yönetmen Süleyman Özdemir taviz vermeden, adil ve şefkatle, kadınlarının
türküleri kadar güzel bir ülkede gururlu bir halkın portresini sunuyor bizlere.