Yapım Tarihi - 2021
Süre - 00:20:00
Format - Deneysel, Renkli, Türkçe
Yönetmen / Director - Okan Batur
Senarist / Writer - Okan Batur
Yapımcı / Producer - Okan Batur
Ana Karakterler / Key Cast - Elif Batur
Elif, normal nefes alışın farklı bir zihinsel döngüsünü anlatır. Olayların biçimleri ve yerleri aynıdır. Zihin, her yaşanan sabitte farklı bir katman oluşturur. Elif’in bir parktaki ahşap heykellere
baktığında zihninde oluşanların görüntüsünü yansıtmaya çalışır. Topraktan yeni filiz vermiş bir ağaç ile o ağacın içinde yeşermekte olan bir insan figürünü besler zihinsel bilgi ile. Beslenen her şey
ölüme mahkumdur. İkisi arasında kalan zaman artıklarında doğanın en büyük gerçekliği olan ağacı zihinsel döngüsüne katar. Gündüz ve gece geçişleri umudu ve acıyı aktarır bir bilinmezliğin içerisinde.
Doğanın gerçek seslerine zihnin kurgusal gerçekliği manipüle olur. Sadece görmek istediklerini aktarır zihinsel gerçekleri. Bu gerçeklik izafiyetin kendisiyle başlar. Bir kadın yaratır kendine. Yüzü
bir türlü görünmeyen. Ahşap çocuğu bilgiyle büyüten kadındır. Topraktan çıkmış, tanrı yerine insanın ellerinin betimlemesini kullandığı bir kadın. Hepsinin dahil olduğu ilahi bir döngü her zaman
işler. Kafasının zihnine kaçtığı anları betimlemeye çalışır. Başladığı yerde bitecek olan bir pistin farklı kulvarlarındaki görüntüleri iletir bize.
Elif tells about a different mental cycle of normal breathing. The forms and locations of the events are the same. The mind creates a different layer in every constant experienced. When Elif looks at
the wooden sculptures in a park, she tries to reflect the image of what is happening in her mind. It feeds a tree that has just sprouted from the soil and a human figure growing in that tree with
mental knowledge. Everything that is fed is doomed to death. The time between the two adds the greatest reality of nature, the tree, to its mental cycle. Day and night transitions convey hope and pain
in an unknown. The fictional reality of the mind is manipulated to the true sounds of nature. It conveys mental facts only what they want to see. This reality begins with relativity itself. A woman
creates for herself. His face is somehow invisible. Wood is the woman who raises the child with knowledge. A woman out of the ground, using a depiction of man's hands instead of a god. A divine cycle
of all involved always works. He tries to describe the moments when his head slipped into his mind. It conveys images in different lanes of a runway that will end where it started.
Differences in thinking of people who see art as a social value can cause abstraction in society. The individual who makes art for art does not deal with the destruction of social facts. It goes
around, jumps over or touches inside.
