Sıradan Bir Gün (An Ordinary Day)




Yapım Tarihi - 2024
Süresi - 00:05:25
Format - Canlandırma, Renkli, Türkçe

Yönetmen / Director - Pelin Boga
Senarist / Writer - Pelin Boga
Yapımcı / Producer - Pelin Boga, Aslı Yantaş
Puppeteer - Kuklacı - Pelin Boga
Puppet Design & Hand Carving / Kukla Tasarımı &Yapımı - Pelin Boga, Aslı Yantaş
The Hollow Tree Wood Crafts
Set Design & Construction / Dekor Tasarım & Yapım - Pelin Boga, Aslı Yantaş
The Hollow Tree Wood Crafts;
Cinematography- Sinematografi - Pelin Boga
Camera- Kamera - Aslı Yantaş
Lighting / Işık - Savaş Güven
Editing / Kurgu - Pelin Boga
Voiceover/ Seslendirme - Özgür Ay Peköz, Savaş Güven, Pelin Boga
Colorist - Ciwan Zengin
Music / Müzik - Savaş Güven
Special Thanks / Teşekkürler - Kuklartı, Candan Seda Balaban, Duygu Bayarekren, Şengül Boga, Buket Begüm Boga

Kadın+ların hemen her gün evde, okulda, işte, sokakta, barda, vapurda... yaşadığı sıradan (!) durumlar vardır.
Bay Bilir davetsizce çıkar gelir yanınıza ve ısrarla anlatmaya başlar - en doğrusunu , en iyisini, en yapılması gerekeni...
Siz bir gülüş bırakırsınız hayata, bin kahkaha ; birini sizin gülüşünüzü denetlerken bulursunuz.
Ağlamak serbest, gülmek yasak!
Sıradan bir günde; gülüşünün-kahkahasının etkilerinin farkında ahlak bozucu, erbilmişliğe karşı kayıtsız kalmayan mansplaining çözücü Efso ile Gülo'nun yolları, Bay Bilir ve Kahkaha Denetçisi’yle Tilili Bar'da kesişir.
Sonra ne mi olur ?
Sonrası, oyun olur...

There are ordinary (!) situations that women+ experience almost every day—at home, at school, at work, on the street, at a bar, on a ferry...
Mr. Know-It-All shows up uninvited and starts passionately explaining the right way, the best way, what must be done...
You leave a smile to life, and in return; only to find someone trying to inspect your laughter.
Crying is allowed, but laughing is forbidden!
On an ordinary day, Mythia, the mansplaining disruptor aware of the power of her laughter, and Gigsy, who refuses to remain silent, cross paths with Mr. Know-It-All and the Laughter Inspector at Tilili Bar.
And what happens next?
What comes next is a play.




Sıradan Bir Gün, geleneksel kukla tiyatrosunu sinema diliyle buluşturan, yenilikçi bir hibrit film. Sinema diline uyarlanmış sahne kompozisyonları ve kamera kullanımıyla, kukla tiyatrosu, sinematografik bir anlatıma kavuşuyor. Tamamen ahşaptan elde oyulan kuklalar ve el yapımı dekorlarla zanaatkârlık ve sanatsal ifade bir araya geliyor. Kuklalar hikayenin karikatürize edilerek anlatılmasına yardımcı oluyor. Sinema ve tiyatronun sınırlarını zorlayan bu özgün yaklaşımla, izleyiciye alışılmışın dışında bir deneyim sunuyor.

Bu film günlük yaşamda sürekli tekrarlanan ama yeteri kadar görülmeyen, bu yüzden normalleştirilen bazı olayları eleştirmek için çekildi. Film, queer feminist bir perspektiften bakan; farklı ortamlarda kadınların yaşadığı bu durumlara karşı güçlenme hikayalerinden biri. Her gün, her kadının farklı şekillerde tecrübe ettiği; kadının kamusal alandaki varlığı, bilgisi, erkekler olmadan işlerini yapması, hatta erkeksiz, kadın kadına sosyalleşmeleri-eğlenmeleri karşısında afallayan erkeklik halleri, filmde özellikle karikatürize edilmiş karakterler ve bir hikaye ile anlatıldı. Bu anlatıyı güçlendirmek için de yönetmenin yaratımı olan el oyması kuklalar kullanıldı.

An Ordinary Day is an innovative hybrid film that merges traditional puppet theater with cinematic language. By integrating cinematographic techniques such as framing and camera movement, puppet theater transforms into a visual storytelling medium. Hand-carved wooden puppets and handcrafted sets bring craftsmanship and artistic expression together. The puppets help to convey the story in a stylized, caricatured manner. With this unique approach that pushes the boundaries of cinema and theater, the film offers an unconventional experience to the audience.

This film was created to critique everyday occurrences that are repeatedly experienced yet remain overlooked, leading to their normalization.The film explores one of many stories of women's empowerment in response to the challenges they face in different environments from a queer feminist perspective.
The film humorously exaggerates male bewilderment in response to women existing in public, asserting their knowledge, managing tasks without men, and even simply socializing and enjoying themselves together. To enhance this storytelling, the director crafted and used hand-carved puppets, adding a unique artistic touch to the narrative.

13. Antakya Film Festivali, Yarışma Filmi. 2025


Kaynak
Antakya Film Festivali