Yapım Tarihi - 2020
Süresi - 00:32:00
Format - Belgesel, Renkli, Türkçe, Almanya
Yönetmen / Director - Orhan Çalışır
Yapımcı / Producer - Dirk Meißner
Senarist / Writer - Orhan Çalışır
Görüntü Yönetmeni / DOP - Susanne Hensdiek
Kurgu / Editing - Dirk Meissner
Ses - Dirk Osmers, Ezel Sönmez
Müzik - Can Tufan, Ali İşçiler, Yücel Elikara
Ispartalı Ümmü Yerlikaya, 1990 yılında dört çocuğuyla beraber Almanya’ya, burada
yaşayan ve çalışan eşinin yanına gelir. Çift birkaç yıl sonra boşanır. Ümmü
Yerlikaya, tek başına geçimini sağlamak ve dört çocuğunu büyütmek zorundadır.
Halı dokuma dışında bir mesleği olmadığından temizlik işçiliğine başlar. Bu
arada ileri yaşta bisiklet sürmeyi öğrenir ve artık her yere bisikletiyle gider.
Ümmü Teyze’nin bir gelir kaynağı da küçük bahçesinde yetiştirdiği sebze ve
meyveler. Bunları her pazar günü bit pazarında satıyor. 66 yaşında emekli olan
Ümmü Teyze, ancak ev kirasına yetecek kadar emekli aylığı alıyor. Onun için 68
yaşında hâlâ temizlik ve bahçe işlerini sürdürüyor. "Yetim hakkı, benim hakkım
değil" diye sosyal yardım almayı reddediyor. Dünyanın en önemli teknolojileri
otomobil, gemi yapımı, uzay ve uçak sanayii merkezlerinden biri olan Bremen’de,
bunların hemen yanı başında, arkaik ve yoksul fakat aynı zamanda kendiyle
barışık bir hayat hikayesi.
Ümmü Yerlikaya came with her four children from Turkey in 1990. She joined her
husband who had been living and working in Bremen for many years. Several years
later the couple got divorced. Yerlikaya was left alone with the four children
and had to provide for the whole family. As the only thing she had learned was
how to weave carpets, she found a job as a cleaning lady. At that time, at an
adult age, she learned to ride a bike and started going everywhere by bicycle.
One source of income for Aunt Ümmü are the fruit and vegetables she grows in her
allotment garden. Every Sunday she sells those at the flea market. Although she
retired when she was 66, now at the age of 68 she is still working as a cleaning
lady and in her garden because her pension barely covers her rent. Nevertheless,
she refuses to apply for social assistance because as she says, ‘It is the right
of the orphans, not mine’. An archaic and poor life in Bremen, the centre of
high technology industries like shipbuilding, automotive and aerospace industry.
But a satisfying one.
1990 kam Ümmü Yerlikaya aus der Türkei mit ihren vier Kindern zu ihrem Mann nach
Bremen, der schon länger hier lebte und arbeitete. Nach wenigen Jahren trennt
sich das Paar. Ümmü Yerlikaya musste jetzt ihren Lebensunterhalt verdienen und
alleine die vier Kinder großziehen. Da sie außer Teppichweben nichts anders
gelernt hatte, fing sie an als Putzfrau zu arbeiten. In der Zeit lernte sie im
hohem Alter Fahrrad fahren. Heute fährt sie überall mit ihrem Fahrrad hin. Eine
Einnahmequelle für Tante Ümmü sind das Gemüse und das Obst, das sie auf ihrer
Parzelle anbaut. Sie verkauft sie jeden Sonntag auf dem Flohmarkt. Mit 66 ging
Tante Ümmü in Rente, das Geld reicht gerade für ihre Miete. Deshalb muss sie mit
68 Jahren weiter putzen und arbeitet auf ihrer Parzelle. Mit der Begründung „Die
ist für die Waisen, die steht mir nicht zu!”, lehnt sie es ab, Sozialhilfe zu
beantragen. Ein archaisches und armes Leben in Bremen, im Zentrum der
Hochtechnologie wie Automobilindustrie, Schiffbau, Flugzeug- und
Raumfahrttechnologie. Aber ein mit sich zufriedenes und glückliches Leben.
15. Boston Türk Belgesel ve Kısa Film Yarışması, Finalist ve Gösterim Seçkisi. 2020
6. Türk Dünyası Belgesel Film Festivali, Öğrenci Belgesel Film Yarışması, Finalist. 2021
