Yapım Tarihi - 2026
Süre - 00:37:00
Format - Uzun Belgesel, Renkli, Türkçe
Yönetmen / Director - Eren Aybars Arpacık
Yapımcı / Producers - Eren Aybars Arpacık
Görüntü Yönetmeni / Cinematography - Eren Aybars Arpacık
Kameraman / Cameraman - Eren Aybars Arpacık
Kurgu / Edıitig - Eren Aybars Arpacık
Ses / Sound - Eren Aybars Arpacık
Müzik / Music - Cem Tarım
Yaşlı bir parşömen ustası sanatını çıraklarına aktarırken; mevsimler geçtikçe
çıraklar ustalığa erişir. Bu antik sanat, zamana direnerek varlığını sürdürmek
zorundadır. Fakat günümüzün koşulları bunu hayli zor hâle getirmektedir. Zira
emek ve sabırla işlenen parşömen, bir kâğıt parçasından çok daha fazlasıdır.
As an elderly parchment master passes on his craft to his apprentices, the
apprentices master the art as the seasons pass. This ancient art must endure the
test of time to survive. However, today’s conditions make it quite difficult.
For parchment, crafted with labor and patience, is much more than just a piece
of paper.
17. TRT Belgesel Film Ödülleri, Ulusal Profesyonel Belgesel Film Yarışması,
Finalist. 2026
Kaynak
TRT Belgesel Film Ödülleri
İsmail Usta'yı 2022 senesinde uluslararası bir belgesel projesinde tanıdım.
Dünyanın öbür ucunda ismi bilinen ama ülke içinde tanımadığımız insanlardan.
Ardından onu merkeze alan bir belgesel çekmeye karar verdim. Sanatının namı ülke
dışına taşmış bu yaşlı adam, zorluklar içinde küçük bir evde yaşıyordu.
O zaman 92 yaşındaydı. Hala parşömen yapmaya devam ediyordu. Mevsimler geçtikçe
çekimlere devam ettim. Ne destek, ne fon bulabildim. Kişisel imkânlarla, başka
işlerden arttırdığım paralarla bu huysuz ama tatlı ihtiyarın tatlı ama buruk
hikâyesini anlattım. 4 sene sonunda film bitti.
Bugün ise ölüm haberini aldım. Önümüzdeki hafta belgesel TRT belgesel
ödüllerinde yer alacak. Bergama'da bir açık hava sinemasında kendi filmini
izlemesini çok isterdim. Kısmet olmadı.
Nurlar içinde uyusun. Ben seni biliyorum ve iyi ki tanıdım seni. Bana hayatını
açtığın için teşekkür ederim.
I met İsmail Usta in 2022 through an international documentary project. He's one
of those people whose name is known on the other side of the world, but whom we
don't know within our own country.
After that, I decided to make a documentary centered around him. This elderly
man, whose art had gained fame beyond the country's borders, lived in a small
house amidst difficulties.
He was 92 years old at the time. He was still making parchment. As the seasons
passed, I continued filming. I couldn't find any support or funding. With my
personal resources, with money I saved from other jobs, I told the sweet but
poignant story of this grumpy but sweet old man. After 4 years, the film was
finished.
Today, I received the news of his death. Next week, the documentary will be
featured at the TRT Documentary Awards. I would have loved for him to watch his
own film at an open-air cinema in Bergama, but it wasn't to be.
May he rest in peace. I know you, and I'm so glad I met you. Thank you for
opening your life to me.
