Bediüzzaman Said Nursî Belgeseli




Yapım Tarihi - 2005
Süre - 00:00:00
Format - Belgesel, Renkli, Türkçe

Yönetmen - Mustafa Yürekli

Moral Prodüksiyon, çağımızın önde gelen mütefekkirlerinden Bediüzzaman Said Nursî'nin hayatının anlatıldığı "Bediüzzaman Said Nursî" belgeselini VCD hâline getirdi.

Mustafa Yürekli'nin hazırladığı belgeselde, Said Nursi'nin zorluklarla geçen hayatı bütün yönleriyle anlatılıyor. 14 ayda hazırlanan "Bediüzzaman Said Nursî" belgeselinde Bediüzzaman'ın talebeleriyle yapılan söyleşiler yer alıyor. Ayrıca yabancı bilim adamlarının görüşlerinin yanı sıra Taha Akyol, Yavuz Bahadıroğlu, Emre Aköz, Mehmed Niyazi gibi isimlerin Üstad hakkındaki görüşleri dile getiriliyor. Belgeselin çekimleri Bitlis, Muş, Van, Doğubeyazıt, Erzurum, Afyon, Emirdağ, Burdur, Isparta ve Denizli illerinde gerçekleştirildi.

"Zamanın üstünü" anlamına gelen "Bediüzzaman" sıfatıyla anılan Said Nursî, 1876 yılında Bitlis'in Hizan ilçesine bağlı Nurs köyünde doğdu. Çeşitli medreselerde eğitim aldıktan sonra bütün hayatını iman ve Kur'ân hizmetine vakfetti. Yazdığı Risale-i Nur tefsiriyle çağın ihtiyaçlarına da cevap verdi. Savaşlarda ve işgallerde kendini ateş hattına atan, iki kez idamdan dönen, esir kamplarını ve cezaevlerini eğitim yuvasına dönüştüren Said Nursî'nin doğumundan 1960 yılındaki vefatına kadar olan dönem bu belgeselde anlatılıyor.

Mustafa Yürekli, Bediüzzaman Said Nursî ile ilgili belgeseli hazırlarken en çok, Nursî'nin zekâsından etkilenmiş. Said Nursî'nin çok zeki bir insan olduğunu vurgulayan Yürekli, "Belgeseli hazırlarken görüşme yaptığımız herkesin ortak görüşü; Nursî'nin '20. yüzyılda İslâm dünyasındaki en büyük âlimlerden biri' olduğu şeklindeydi" diyor. Mustafa Yürekli belgeselde, Said Nursî'nin imparatorluktan Cumhuriyet'e geçişteki çalışmalarını, hakkındaki suçlamaları ve daha pek çok konuyu aydınlattıklarını belirtti.

Moral Prodüksüyon, bir süre önce, "Şiir Tadında" adı altında Bediüzzaman Said Nursî'yle ilgili çok önemli bir çalışmaya daha imza atmıştı. Risale-i Nur Külliyatının çeşitli yerlerinde geçen, kendi ifadesiyle "Şiire benzer ama şiir değil" diye belirttiği bazı metinleri "Şiir Tadında" isimli albümde bir araya getirmişti. Eserde, Bediüzzaman tarafından kaleme alınan "Tevhidin İki Burhan-ı Muazzamı", 17. sözün 2. makamı, "Siyah Dutun Bir Meyvesi", 1. ve 2. levha, "Yıldızname" isimli şiirlerin yanı sıra, Ali Ulvi Kurucu'nun "Gönüller Fatihi Büyük Üstada", Osman Yüksel Serdengeçti'nin "Bir Kahraman Bekliyoruz", Hasan Feyzi'nin "Denizli'den Ayrılık Zamanı" ve Mehmet Kayalar'ın "Dokunma" isimli şiirlere yer verilmişti. Albümde ayrıca "Çamdağı Türküsü" ismiyle bilinen eser, Erkan Mutlu tarafından yorumlanmıştı.
"Bediüzzaman Said Nursî Belgeseli" ile "Şiir Tadında" isimli eserler hakkında daha geniş bilgi için:

www.moralproduksiyon.net
Tel - +90 (212) 551 32 25
Faks - +90 (212) 551 2659
Adres- Sanayi Mah. Bilge Sk. No:2
Yenibosna - İstanbul / Türkiye

Kaynak
bediuzzaman.net
30.11.2005





Bediüzzaman belgeseli şimdi de VCD'de

Bediüzzaman Said Nursi'nin anlatıldığı belgesel, VCD haline geldi. Mustafa Yürekli'nin hazırladığı belgesel, Said Nursi'nin zorluklarla geçen hayatını tüm yönleriyle ele alıyor.

14 ayda hazırlanan 'Bediüzzaman Said Nursi' belgeseli; Bitlis, Muş, Van, Doğubeyazıt, Erzurum, Afyon, Emirdağ, Burdur, Denizli ve Isparta illerinde çekildi. Çalışmada, Said Nursi'nin talebeleriyle yapılan söyleşilerin yanı sıra yabancı ve Türk bilim adamlarının görüşleri, araştırmacı-yazarların bu konu hakkında düşüncelerine yer veriliyor. Mustafa Yürekli, "Belgeseli hazırlarken herkesin ortak görüşü; Nursi'nin 20. yüzyılda İslam dünyasındaki en büyük alimlerden biri olduğu şeklindeydi." diyor. Yürekli, belgeselde Said Nursi'nin imparatorluktan Cumhuriyet'e geçişteki çalışmalarını, hakkındaki suçlamaları ve daha pek çok konuyu aydınlattıklarını söylüyor. Bilgi için 0212 551 32 25 Kültür-Sanat

Kaynak
Zaman, 08 Aralık 2005, Perşembe





Bediüzzaman’ın Cesedi Denize mi Atıldı?
Malum- 27 Askeri müdahalesinde Bediüzzaman Said Nursi mezarından alınıp bilinmeyen bir yere nakledildi. Darbeciler onu mezarında bile rahat bırakmadılar.

Holding medyası, gazete ve kitap satışlarını artımak için defnedildiği yerin belirsiz oluşunu temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp yeniden İleri sürüyor. En son Hürriyet gazetesi ve Doğan kitap bu çirkin davranışı sergiledi.

Hadi biz de basın özgürlüğü diyelim demesine de.. Bir takım tarihi gerçekler de tahrif oluyor.. Tarihi olaylar apaçık bir şekilde çarpıtılıyor.

Kanal 7’de yayınlanan Said Nursi Belgeseli’ni ben hazırlayıp sundum..

Bu nedenle üstadın mezarının değiştirilmesine ilişkin bilgilerimi paylaşarak bu alçak oyunu bozmak istiyorum.


DİNLERİNİ BİLE SATARLAR
Dinleri imanları para- Para için yapmayacakları yoktur.

Dün ateşli bir şekilde savundukları değerleri eğer bir çıkarları söz konusuysa, bugün ayaklar altına atabilirler veya dün tepine tepine çiğnedikleri değerleri bugün kaldırıp baş tacı yapabilirler. Her şey çıkara göre.

Dolayısıyla şaşmamak gerek, dün irtica manşetleriyle yeri göğü inleten Hürriyet Gazetesi’nin bugün Bediüzzaman Said Nursi’nin naşının nerede olduğunu aramasına.

Gazete traj yapacak, çok satacak ya.. Bütün mesele, gazete satışı. Yani mesele para!


ARAMIZDAKİ BEYİNSİZLER
Üstelik bir taşla iki kuş vurma durumu var-
Komplekslerini açığa vuran Holding medyasının ilgisini üzerinde hissedince Müslümanların kendini fark etme zaafı sömürülüyor sürekli; hem gazete birkaç gün çok satacak, hem de Soner Yalçın’ın Doğan Kitap’tan çıkan ’Beyaz Müslümanların Büyük Sırrı Efendi 2’ adlı kitabı çok satacak..

Bu millet arasında o kadar çok beyinsiz var ki değil bir taşla iki kuş, onlarca, yüzlerce.. hatta binlerce kuş bile vurabilirsin!

Hala akıllanamadık ya..

Elbette bilinir, laikçiliğin önemli kalelerinden Hürriyet gazetesi ne Bediüzzaman’ın Kara kaşına, Kara gözüne aşık, ne de Müslüman halkın duyarlılıklarına saygılı.

Ama yine de sazan gibi koşulur medyanın her kampanyasına..


PARA GETİRSİN DE.. İSTERSE KAPKARA YALAN OLSUN!
Oysa laikçilerin Bediüzzaman Said Nursi denildi mi beyinlerine kan sıçrar.. O hayattayken nasıl korku verdiyse, ölümünden sonra da o oranda büyük korku veriyor..

Mahkeme mahkeme süründürmüşlerdi üstadı; zindanlarda çürütmüşlerdi.. Onu mezarında bile rahat bırakmadılar.. Mezarını açıp naşını aldılar; ne yaptıkları hala belirsiz..

Soner Yalçın, yayınlanan ’Beyaz Müslümanların Sırrı Efendi 2’ kitabında Said Nursi’nin 27 Mayıs 1960 darbesinden sonra mezarından çıkartılarak denize atıldığı iddiasını gündeme taşıyor. Bu iddiasına gazete şu cümlelerle yer verdi- "Yeri gelmişken Said-i Nursi’yle ilgili bilinmeyen bir gerçeği ilk kez bu kitapta açıklıyorum.” diyor..

Elbette yalan söylüyor. Elinde ne bir belge var, ne de bir ciddi ipucu.

Hürriyet gazetesi, kuru bir iddia olduğu, hatta kapkara bir yalan olduğu apaçık belli olan bu kitabı niçin yayınlıyor ve böylesine ülke gündemine taşıyor dersiniz? Elbette para için..


BEDİÜZZAMAN’IN BELGESELİNİ YAPTIM BEN
23 Mart 2005’ten itibaren Kanal 7’de yayınlanan Said Nursi Belgeseli’ni ben hazırlayıp sundum. Üstat hakkında her şeyi araştırıp buldum; 18 ay gece gündüz çalıştım, şehir şehir dolaştım ve yüzlerce kitap okudum.. Yerli yabancı onlarca kişiyle konuştum..

Mustafa Sungur, Abdullah Yeğin, Mehmet Fırıncı, Said Özdemir başta olmak üzere.. İlk kuşak talebelerinden 12 kişiyle konuştum.

Bedizzaman Sait Nursi’nin eserlerini didiki didik ettim.Hayatını ayrıntılarıyla inceledim.

Said Nursi modern zamanların Hüseyinidir. O bir tavır adamıdır.. Dava adamıdır.

Korkudan karşısında tir tir titredikleri Bediüzzaman’ın hüseyni tavrından şimdi menfaat elde etmenin yollarını arama alçaklığıdır sergilenen..


ALEVLİ TARTIŞMALARDA İŞLER KEBAP
Said-i Nursi 23 Mart 1960’da Urfa’da vefat etti. İsteği üzerine Halliürrahman Camii haziresine defnedildi.

Vefatından 34 gün sonra 27 Mayıs 1960 askeri müdahalesi gerçekleşti. Üstadın vefatı bütün bir Türkiye’de üzüntü yaratmıştı; bu nedenle ülkenin dört bir yerinden Akın Akın insanlar geliyor ve mezarını ziyaret ediyordu.

Darbe yapılmıştı.. Ülkenin kılının kıpırdamaması gerekirken Urfa’daki bu hareketlilik darbecileri kaygılandırdı. ’Mezarı siyasi bir sembol haline getiriliyor’ iddiasıyla, Üstat’ın naaşı 12 Temmuz’da mezarından çıkarıldı ve bilinmeyen bir yere götürüldü.

Bugüne kadar bilinmeyen yerin Isparta olduğu söyleniyor ve yazılıyordu.

Şimdi Soner Yalçın çıktı, üstadın naaşı denize atıldı iddiasında bulunuyor- “Mezardan çıkarılan Said-i Nursi’nin tabutu Kıbrıs açıklarında denize atıldı. Evet, Said-i Nursi’nin cesedi Akdeniz’e atıldı. Bu nedenle Said-i Nursi’nin cesedi bulunamamaktadır. Ne yazık ki dönemin şartları gereği yapılan bu anlamsız ve çirkin hareketi bugün Türkiye’de savunacak bir kişi bulamazsınız." diyor..

Hürriyet gazetesi haberin bir yerinde şöyle diyor- “Yalçın’ın bu iddiası, Said-i Nursi’nin kayıp mezarıyla ilgili tartışmaları alevlendirecek.” Alevli tartışmalar, bol reyting, kitap ve gazete satışlarında artış. Hesap bu.


BEDİÜZZAMAN’IN KARDEŞİ CENAZENİN NAKLİNİ ANLATIYOR
Oysa Bediüzzaman Said Nursi’nin Kardeşi Abdülmecid Nursî 27 Mayıs 1960 darbesinden sonra mezarından çıkartılarak naaşın mezara gömüldüğü anlatılıyor.

Abdülmecid Nursî Naaşın, asker nezaretinde, Şanlıurfa'dan çıkarılıp, Isparta'ya defnine kadar geçen süreci şöyle anlatıyor- “Evimize bir sivil memur geldi. ‘Vali Bey sizi istiyor’ dedi. (Bu memur sonradan tesbit ettiğimize göre Konya Emniyeti Birinci Şube Komiseri İbrahim Yüksel'dir.) Arabayla vilayete gittim. Vilayet makamında üç general var idi. İkisi Cemal Tural, Refik Tulga idi. Diğerinin ismini şimdi hatırlayamıyorum.

“Tanışmadan sonra, Cemal Tural Paşa ile aramızda şöyle bir konuşma oldu- ‘Ülkemiz kötü günler yaşıyor. Ağabeyini her geçen gün ziyaret edenler çoğalıyor. Bu itibarla kabrinin nakledeceğiz. Şu dilekçeyi imzala.’ Dilekçeyi okuyunca tüylerim ürperdi. Az kalsın bayılacaktım. ‘Bu nasıl olur? Ağabeyimi, Üstadımı, hiç olmazsa vefatında rahat bırakın’ dedim. ‘Bizi buna mecbur eden kuvvet var. Ya imzalarsın, ya da sonun korkunç olur’ dediler. “Akabinde imzaladım.

“Konya Hava Meydanına hareket edip, uçağa bindik. Diyarbakır'a vardık. Az bir moladan sonra ayrı bir uçak ile Urfa'ya gittik. Orada beni bir askerî vasıtaya bindirerek, askerî bir binaya götürüp bir odaya yerleştirdiler. İkindi vakti gelmişti.

Akşam oldu, karanlık bastı. Bir askerî jip geldi, içinde üç asker, bir Yüzbaşı vardı ve beni alıp Halîlü'r-Rahman Dergâhına götürdüler.

“Dergâhın avlusuna girdik. Baktım iki tabut, dört asker, bir doktor var. Bana hitaben doktor bey dedi ki- ‘Merak edilecek bir şey yok. Buradan Hazret-i Üstadı fazla izdiham ve ziyaretçi yüzünden İç Anadolu'ya nakledecekler. onun için seni buraya getirdiler.’

“Ben artık tutulmuştum. Ölüyor gibiydim. Titriyordum ve ağlıyordum. Sabahtan beri de ağzıma hiçbirşey koymamıştım. Doktor Bey askerlere dedi ki:‘Bu tabutu açıp Üstadı öbür tabuta alacağız.’ Fakat, onlar da benim gibi çok korkmuşlardı ve ‘Biz yapamayız’ dediler. Yine Doktor, ‘Korkmayın, bizler emir kuluyuz. Bu, vazifemiz’ dedi.

“Ve askerler dergâh mezarlığından çıkartılan Üstadın tabutunu açtılar. Hazretim, artık ben bitmiştim. İçimden şöyle geçiyordu- ‘Şimdi Seyda’nın kemikleri birbirine karışmıştır.’
“Fakat heyhat, benim de yardımımı istediler ve böylece elimi kefene sürünce, Üstadın sanki yeni vefat etmiş gibi durduğunu fark ettim. Rahmetlik ağabeyimin yalnız kefeninin ağız kısmı biraz sararmıştı. Doktor Bey kefeni açtı, Üstadın yüzü nur içindeydi. “Adeta bize tebessüm ediyordu. Tabuttan çıkardık. Askeriyenin çok ağır olan tabutuna yerleştirdik. Etrafında boşluklar vardı. onu da otlar ile doldurduk, yolda örselenmesin diye.

“Bu işler bittikten sonra bir cemse ile havaalanına gittik. İlk gelen uçak tabutu almadı. Başka, ikinci bir uçağa tabutu yerleştirdik. “Tabutu uçağa götürürken Urfa’nın sokaklarında hep süngülü askerler görüyordum. ‘Ne oluyor?’ diye sordum. Subayın biri, ‘Bu gece sokağa çıkma yasağı var’ diye cevap verdi.”
“Her neyse. Urfa’dan kalktık, Diyarbakır’a geldik. Tural orada kaldı. Başka subaylar bindi uçağa. Oradan da Afyon’a indik. Askerî bir arabayla gece karanlığında semt-i meçhûle hareket ettik. Sabaha doğru Isparta’ya geldik. Ortalık alaca karanlık idi. Biraz daha gittikten sonra durduk. Tabutu indirdiler. Baktım bir kabir kazılmış. Etrafında 10-11 asker vardı. Tabutu askerler ellerine alıp hemen indirdiler, mezara koydular. Üstüne toprak attılar. O şanlı tabutu, kabrinde dahi rahat bırakılmayan Hazret-i Üstad’ın bu ikinci kabrine, ‘işaret olmasın’ diye herhangi bir taş dahi koymadılar.”

"Onlar bu işlemi yaparken ben sağa sola bakıyordum. Gördüğüm manzara şu idi- 40-50 metre ileride askerler vardı. Mezarlığın etrafı taştan duvar idi. Üstadı duvarın dibine defnettiler. 10 ve 15 büyük ağaç ve bir de sıra ile Söğüt veya kavak ağaçları vardı. İçimden ihtilâlcilere bedduâlar okuyordum- 'Kabirde azap çekeceksiniz. Bu dünya size de kalmaz. Câniler, canavarlar' diye...”

MEDYA TARİHİ GERÇEKLERİ TAHRİF EDİYOR
Hürriyet Gazetesi’nin ve Doğan Kitap’ın böyle mesnetsiz bir iddiayı gündeme taşıması tarihi gerçekleri çarpıtmak demek..
Topluma ve tarihe karşı yapılmış bir büyük sorumsuzluk bu.
Küçük menfaatler için tarihi çarpıtmak sorumlu yayıncılık anlayışıyla bağdaşmaz.
Bu çirkin olayı kınıyorum..


Kaynak
Mustafa Yürekli
cemaat.com
Prş, 22/06/2006 - 10:11