Yapım Tarihi - 2008
Süre - 00:30:00
Format - Belgesel, Renkli, Türkçe, Dijital Betacam
Yönetmen - İsmet Yazıcı
Yapımcı - İsmet Yazıcı
Metin Yazarı - İsmet Yazıcı
Danışman - Ergün Kocabıyık, Nazlı Ökten, Murat Gülsoy
Kameraman - Berkant Çolak
Kurgucu - Cahide Oğultürk
Yönetmen Yardımcısı - Tülay Canbolat, Elif Özdikmen
Yapım Sorumlusu - Hakan Bişkin
Yapım Asistanı - Elif Özdikmen
Seslendiren - Şerif Erol
Ses - Hasan Bektaş
Yüreğin taşıyabileceği en büyük yükü alıp, “Ölümsüzlük Diyarı”ndan, “Can Alma
Diyarı”na sürgün olmuştu insanoğlu. Rızasız geçit vermeyen kapılarda acıyı
tadacak, acıyla yoğrulup HALK olacaktı. An geldi, en kıymetlisinden vazgeçti.
Vazgeçmeyi bilendi insan; canından, canı kadar yakın olandan geçebilen, feda
edebilen. KÜLTÜRLERDE Kurban, insanın binlerce yıllık serüveninde bilinçaltına
yerleşmiş, kültürü yoğurmuş en önemli sembol ritüellerden biri olan Kurban’ı
anlatır.
Kültürler tarihi boyunca, tek tanrılı dinlerde ya da çok tanrılı bütün inanç
sistemlerinde, kurban ritüeli, bireysel ve toplumsal arınmanın, kutsala
yaklaşmanın, bu uğurda her şeyden vazgeçebilmenin sembollerinden biri olarak
karşımıza çıkar. Tanrı’ya yönelik her türlü özveri kanla sembolize edilir.
Olumsuzu olumluya çevirmek için kurban verilir; şükür için ya da adanan yolunda
kurban verilir; kutsala sadakat için kan akar; yakarış için, af dilemek için kan
akıtılır; ilk hasadın hakkı için verilir kurban; ölenin ardından ya da
şenliklerde kurban verilir…
Tanrı-Kurban-Kan ve bunların inşa ettiği kültür, aslında beden ve ruhun hem
ayırıcı hem de birleştirici serüvenini oluşturur. Canı veren “kan”, hayattır.
Can aldığı diyara Can verecek olan Dünyalı, adak adamalarda, kurban törenlerinde
ölümle yüzleşir…
KÜLTÜRLERDE Kurban’da, İnsanın bilmeye yol alışındaki geçtiği bu kapı
irdelenmeye çalışılıyor.
Sacrifice in Cultures
The man had been loaded with the heaviest burden of all and was banished to the
land of living, from the land of immortality. He would taste pain at the doors
which wouldn’t give passage without consent. And he’d be kneaded with pain to
become people. A moment came and he renounced his most valuable asset. Human
knew renunciation. He could give up his life. He could renounce someone who is
close to him as much as his own life. Sacrifices in Cultures tells the story of
sacrifice rituel which settled in the man’s subconscious since thousands of
years.
All through the history of cultures either in monotheism or in polytheistic
faith systems, the rituel of sacrifice is seen as the symbol of individual or
social purification as an effort to come closer to divinity and renunciation of
everything for the sake of achieving this goal. Every aspect of self denial for
this union is symbolized by blood. Sacrifices are offered in order to transform
negative to positive for gratitude and for fulfilling vows. Blood was the symbol
to manifest the devotion to divinity. For begging, for pardon, for the first
harvest, sacrifices are offered. For the deceased and for festivities, always
the blood is shed.
God, sacrifice, blood and a culture built on this formulate the bodies’ and
spirits’ discriminitive and also unitive venture. The “blood” which gives the
soul is the life itself. And the Earthling who’ll give life to the land which he
got life from would come face to face with death in every sacrifice rituel.
Sacrifice in Cultures explores the door which the human pass through on his way
to knowledge.