Zorlukları

Bir ülkenin Sinema Yıllığını hazırlamak çok zor. 270 film festivaline katılan filmler, gösterilen filmler, finalist olan filmler ve yönetmenler, ödül alan filmler ve özel ödül alan kişiler, jüri üyeleri 365 gün düzenli şekilde takip ediliyor ve kayıt altına alınması gerekiyor. Bu veriler oluştuktan sonra 1 Ocak tarihinde sinema yıllığı hazırlanmaya başlanıyor, eksik veriler de toplanarak 30 gün içinde sinema yıllığı ortaya çıkıyor.


Film Festivallerinin gösterilecek filmler, finalistler, ödül alan filmler ve jüri üyeleri hakkında ayrıntılı bilgi vermesi gerekirken, ne yazık ki festival ekipleri bu verileri açıklarken hatalar, eksik bilgiler yayınlıyor. Örneğin filmin sadece İngilizce adı ve yönetmenin adı yazılıyor. Yönetmen ile bağlantıya geçerek filmin Türkçe adını yazmaya bile zahmet etmiyorlar. Aynı isimde filmler olduğunda bu problem olabiliyor. Filmin yapım tarihi, süresi, türü, ülkesi yazılmıyor. Bu bilgileri tek tek telefon edip, mail atıp toplamak gerekiyor.

Ülkemizde hiçbir festivalin arşivi yok veya web sitelerinde arşiv yayınlanmıyor. Oysa iyi bir festivalin en önemli belirleyici yanı verdiği ödülleri, gösterdiği filmleri, yaptığı etkinlikleri arşivlemesi ve ulaştırmasıdır. Bir yönetmen festivalde ödül aldığını neredeyse ispat edemiyor.

Yönetmenler özellikle yurtdışında filmin katıldığı festivaller hakkında bilgi paylaşmıyor, filmin seçilmesi, finalist olması ve ödül alması durumunda bilgiye ulaşmak zor. Yönetmenleri sosyal medyadan takip etmek gerekiyor.

Jüri üyelerini açıklamayan festivaller oluyor. Sinema Genel Müdürlüğü bile jüri üyelerini açıklamıyor. Jüri üyesini açıklamadan yarışma yapılamayacağı gibi, yılda kaç kişinin, kimlerin jüri üyeliği yaptığını yazmak için bu bilgiler gerekiyor.

Festival ödül töreni bittikten sonra dükkanlar kapanıyor, ofisler dağılıyor, ekipler görevden ayrılıyor. Ödülleri bile yazan olmuyor.

Üniversiteler özellikle, Bir çok bilgiyi yazmadan festival düzenliyorlar. Ne jüri üyeleri açıklanıyor, ne de finalistler.


Sinema yıllığı için yaklaşık günde 4-5 saat mesai harcamak gerekiyor. Bu arada yaşam devam ediyor. Fedakarlık göstermek gerekiyor ve maddi bir kazancı yok. Bu nedenlerden ötürü ne bir devlet kurumu, ne bir üniversite, ne de sinema yazarı Sinema Yıllığı yapmıyor.