Karadeniz ve doğa sevgisi olunca akla hemen gelecek “birkaç iyi adam”dan
biri Argonot Enis…
İstanbul-Ordu arasındaki 1000 kilometrelik yaya yürüyüşü ya da Vosvos şenliği
gibi, gerçekleştirdiği çeşitli bireysel ve toplu etkinliklerle tanınan;
kimilerinin 68’li Fruko diye andığı; adı artık efsaneleşmiş olan Enis Ayar’ı bu
filmle birlikte, yaşadığı ve güzelleştirmek için mücadele ettiği Ordu’da tanıma
fırsatını elde ediyoruz.
Orduluların ağzından Enis Ayar’ı tanırken, ömrünü çevresindeki güzellikleri
arttırmaya ve paylaşmaya adamış bir insanın bütün zorluklara rağmen neler
yapılabileceğini görüyoruz ve de her şeye rağmen bu çabaların sonuç
alabileceğinin güzel bir örneğine Tanık oluyoruz.
Çevresindeki doğa ve kültür değerlerini koruma güdüsü ve tükenmek bilmeyen
enerjisiyle projeden projeye koşan, yaşadığı şehrin yaşamını etkilemiş bu 60’lık
delikanlı bize her şehre bir Enis Ayar gerek dedirtiyor.
''Ordu'da Bir Argonot'' Ankara Gösterimi
Tarih- 28 Şubat 2010 Pazar
Zaman- 19:00 - 20:30
Yer- AFM, CEPA Salon 4
AN ARGONAUT IN ORDU
Enis Ayar is one of the ‘good guys’ known both for his individual actions and
mass events, such as the thousand-kilometer march from Istanbul to Ordu, or the
VW Beetle Festival. Also known as “Enis the Argonaut”, the legendary Enis Ayar
lives in Ordu, a city which he has slowly but determinedly been trying with all
his might to beautify.
Unlike the many inhabitants who have become passive onlookers to the full-blown
ecological destruction in their region, we encounter in the figure of Enis Ayar,
a man who has dedicated his life to enhancing and sharing the beauties around
him, and witness what he and his friends Can achieve against all odds. This 60-year-old
dreamer jumps from project to project with his unflagging energy and enthusiasm.
Ordu'da Bir Argonot
Yönetmen- Rüya Arzu Köksal
Süre- 65’
Yıl- 2010
Konu Karadeniz ve doğa sevgisi olunca akla hemen gelecek “birkaç iyi adam”dan
biri Argonot Enis… İstanbul- Ordu arasındaki 1000 kilometrelik yaya yürüyüşü ya
da Vosvos şenliği gibi, gerçekleştirdiği çeşitli bireysel ve toplu etkinliklerle
tanınan; kimilerinin 68’li Fruko diye andığı; adı artık efsaneleşmiş olan Enis
Ayar’ı bu filmle bir- likte, yaşadığı ve güzelleştirmek için mücadele ettiği
Ordu’da tanıma fırsatını elde ediyoruz. Orduluların ağzından Enis Ayar’ı
tanırken, ömrünü çevresindeki güzellikleri arttırmaya ve paylaşmaya adamış bir
insanın bütün zorluklara rağmen neler yapılabileceğini görüyoruz ve de her şeye
rağmen bu çabaların sonuç alabileceğinin güzel bir örneğine Tanık oluyoruz.
Çevresindeki doğa ve kültür değerlerini koruma güdüsü ve tükenmek bilmeyen
enerjisiyle projeden projeye koşan, yaşadığı şehrin yaşamını etkilemiş bu 60’lık
delikanlı bize her şehre bir Enis Ayar gerek dedirtiyor.
14 Mayıs 2010 - Saat- 13:.30 Edebiyat Fakültesi Konferans Salonu
3. Ege Belgesel Film Günleri, Gösterim Seçkisi. 2010
ORDU'DA BİR ARGONOT
Orjinal Ad- Ordu'da bir Argonot
Yönetmen- Rüya Arzu Köksal
Yıl- 2010
Ülke- Türkiye
Dakika- 72
Dil- Türkçe
Özet
Çevresindeki doğa ve kültür değerlerini koruma güdüsü ve tükenmek bilmeyen
enerjisiyle projeden projeye koşan, yaşadığı şehrin yaşamını etkilemiş 60’lık
delikanlı Ordu'lu çevreci ve aktivist Enis Ayar'ın hayat hikayesi perdeye
yansıyor.
Konusu
Konu Karadeniz ve doğa sevgisi olunca akla hemen gelecek “birkaç iyi adam”dan
biri Argonot Enis…
İstanbul- Ordu arasındaki 1000 kilometrelik yaya yürüyüşü ya da Vosvos şenliği
gibi gerçekleştirdiği çeşitli bireysel ve toplu etkinliklerle tanınan;
kimilerinin 68’li Fruko diye andığı; adı artık efsaneleşmiş olan Enis Ayar’ı bu
filmle birlikte, yaşadığı ve güzelleştirmek için mücadele ettiği Ordu’da tanıma
fırsatı buluyoruz.
Orduluların ağzından Enis Ayar’ı tanırken ömrünü, çevresindeki güzellikleri
arttırmaya ve paylaşmaya adamış bir insanın bütün zorluklara rağmen neler
yapabileceğini görüyoruz.
Çevresindeki doğa ve kültür değerlerini koruma güdüsü ve tükenmek bilmeyen
enerjisiyle projeden projeye koşan, yaşadığı şehrin yaşamını etkilemiş bu 60’lık
delikanlı bize her şehre bir Enis Ayar gerek dedirtiyor.
Kaynak
Dağ Filmleri Festivali Resmi Web Sitesi
ORDULU ARGONOT’UN BELGESELİ
14 Şubat Pazar günü, bütün Beyoğlu, İstiklal Caddesi Sevgililer Günü için
süslenmişken, âşıklar sarmaş dolaş dolaşırken, bütün mekânları sevgililer
doldurmuşken biz, Arzu Rüya Köksal’ın yönetmenliğini yaptığı “Ordu’da bir
Argonot- Enis Ayar” belgeselinin galasına katılmak için AFM Sinemalarındaydık.
Kimler yoktu ki? Bütün Ordu oradaydı galiba… Ne yana dönsek bir tanıdık yüz;
selamlaşma, hal hatır sorma… Az sonra merdivenlerden inip fuayeye gelen Tuncer
Engin’i görmekse gerçek bir sürprizdi. İyileşmiş ve filmi izlemeye bile gelmiş.
Ne güzel bir karşılaşmaydı. Sarılıp öpüştük. Eskisi gibi Neşeli, yerinde
duramayan Tuncer Engin’di.
Salon doluydu. Şöyle bir dönüp baktım; 500 kişilik bir salon. Tıklım tıklımdı.
Davetlilerin dışında çok sayıda Ordulu olmayan da vardı. Dahası yabancılar da.
Belgesel, bizlerin çok iyi bildiği, tanıdığı Enis Ayar’ı anlatıyor. Kendi
anlatımı, onunla ilgili görüşler ve doğanın içinde görkemli manzaralarla… Taner
Aksoy, Uğurcan Ataoğlu, Akın Çiçek, Kübra Bacınoğlu, Ayşe Bahar Çebi, Seyit
Torun, Tuncer Engin ve Enis Ayar’ın kızları konuşuyorlar belgeselde.
Yason, Vosvos Şenliği, Kurul, Ayışığı, Yaylalar, Yol Mitingi, 2040’ta
apartmanların yıkımı, İstanbul’dan Ordu’ya yürüyüş.… Enis Ayar’ın önünde ya da
içinde bulunduğu etkinlikler, protestolar… Onun yaratıcılığının sınır tanımayan
yanları…
Ordu’nun son yirmi yılının özeti gibiydi…. Başarılı bir kurguydu. Yason’un yıkık
kilisesinin zamanın valisi eliyle onarılması; ama oranın hâlâ bir türlü gerçek
anlamda turizme açılamaması ilginç görüntü ve röportajlarla anlatılıyordu. Kurul
da öyle… Sahip çıkılmamış olması zaten Ordu’da tarihle ilgili herkesin ortak
derdidir.
Belgeselin daha önceden fragmanını izlediğimde bir konuda tedirginlik
hissetmiştim. Bu kentin gelişimi için çaba gösterdiğine inandığım iki kişinin,
Seyit Torun’la Enis Ayar’ın atışmalarının filmde yer tutacağını ve bunun Ordulu
olmayanlarda hoş izlenimler bırakmayacağını düşünmüştüm. Doğrusu, ben kent içi
tartışmaların dışarıya yansıtılmasından yana değilimdir. Belgeselin kimi
bölümlerinde düşük dozda da olsa bu çatışma görülüyor ama filmin sonunda
yönetmen öylesine güzel bir kurgu yapmış ki gülümseyerek izliyorsunuz. Bir kere,
Belediye Başkanı Seyit Torun, Enis Ayar’ın onun hakkında söylediklerini
gülümseyerek, hoşgörüyle, kendisi dile getiriyor. Vurgulamak isterim, Enis Ayar
söylemiyor, Seyit Torun söylüyor belgeselde “Bana şunu şunu dedi” diye. Kabul
edelim ki bu Seyit Torun’un artı hanesine yazılan bir davranış. Yöneticiler
eleştirilebilir, bazen kastını da aşabilir bu eleştiriler; ama yönetici buna
bile gülümseyerek yaklaşabiliyorsa burada bir uygarlık söz konusudur. Bu uygar
kentin belediye başkanı da uygarca davranıyor. Karşılığında da Enis Ayar, o her
zamanki gülecenliğiyle “Ben onun şahsını değil, zihniyeti eleştiriyorum” deyip
dostluk elini de uzatmaktan geri durmuyor. Eminim, bu belgeseli izleyen Ordulu
olmayanlar, bu duruma şaşıracaklardır. Bu uygarca tutumun bu kente çok
yakıştığını bilmedikleri için şaşacaklardır.
Belgeselde Bahar Çebi, Ayar’ı tanımlarken “bir ayak izi bırakıyor ardında” dedi.
Bu doğru bir tanımlama.. Değerdi Enis Ayar gibi birinin yaşamını ve çabasını bir
belgeselle taçlandırmak. Bu Ordu için kazançtır. Uğurcan Ataoğlu da –ki kendisi
Türkiye’nin en yaratıcı reklamcılarından- “Ben hayatımda onun kadar yaratıcı
birini daha görmedim” dedi ve ekledi “Bu, sadece Ordu’da yetişen özel bir
yaratık türüdür.”
Bu kent için haklı ya da haksız girdiğin bütün mücadeleleri selamlıyorum bu
kentin “delisi”. İyi ki varsın Enis Ayar.
Yazan- İbrahim Dizman
AFM 9. Uluslararası Bağımsız Filmler Festivali, Gösterim Seçkisi. 2009
3. Ege Belgesel Film Günleri, Gösterim Seçkisi. 2010
5. Dağ Filmleri Festivali, Doğa Çevre İnsan Bölümü, Gösterim Seçkisi. 2010
