Video Teknolojisi
Video teknolojisi evde sinema filmi seyretme amacıyla geliştirildi. 1976 yılında Sony firması Betamovie sistemini geliştirirken, JVC ise VHS sistemini geliştirdi. İki sistem de manyetik bant üzerine görüntüyü kayıt edebiliyor ve okuyabiliyordu. İlk zamanlar ev kullanıcıları için sadece okuyucular piyasaya sürülse de daha sonraları kaydediciler de hızla yayıldı. Bu sayede televizyondan bir filmi izlerken başka bir kanalı da kaydetmek mümkün oldu. Daha sonra bu tip kasetler kullanan kameralar geliştirildi ve ev kullanıcıları artık kendi görüntülerini kaydedip seyredebilir duruma geldi.

VHS ( Video Home System )

VHS yani Türkçe olarak Ev Video Sistemi ilk olarak 1976 yılında JVC tarafından geliştirildi. Esas amaç insanların sinema yerine evde sinema filmi izlemelerini sağlamaktı. Sadece bir video göstericinin monitör veya televizyon alıcısına bağlanarak film göstermesi ev sineması fikrini yaygınlaştırdı.

Bir süre sonra bütün filmlerin VHS kasetleri üretilmeye ve satılmaya başlandı. Bu sistem yaygınlaşınca belgesel, eğitim, çizgi film ve evde spor yapmayı öğreten eğitici her türlü görüntü de satılmaya başlandı. Maliyeti ucuz ve izleyici kitlesi fazlaydı.

VHS sisteminde ilk üretilen manyetik bant, Matsushita tarafından geliştirilen 1/2inc yaklaşık 1.27cm genişliğindeydi ve bir video teyp kaseti şeklindeydi. Bu manyetik banda 3mhz dikey ve 220 yatay tarama çizgisi çözünürlüğünde görüntü kaydedilebiliyordu. Görüntüyü okuyan kafa "Helican Scan System" denilen, dönen 2 veya sonradan geliştirildiği gibi 4 manyetik göz tarafından okunuyordu. VHS sistemde parlaklık ve renkler tek bir sinyalde analog olarak kayıt edilmektedir. Manyetik bantlar 20 veya 30 dakikalık görüntüyü kaydedebiliyordu. Daha sonra 60, 90 ve 120 dakikalık bantlar da üretildi.

Bir süre sonra evde hem okuyucu hem de kayıt edici teypler üretildi. Bu sayede televizyon programlarını kayıt etmek mümkün oldu. Hemen aynı zamanda VHS kaset kullanan kameralar üretilerek, insanların kendi görüntülerini kaydetmeleri ve seyretmeleri mümkün oldu.

Kasetin büyüklüğü arşiv, taşınabilirlik, kamera ve okuyucu - kaydedici mekanizmasının çok yer kaplamasına neden oluyordu. VHS sisteminin geliştirilmesi ve ( S-VHS ) Süper VHS üretimi sırasında manyetik kasetin de boyutu küçüldü. S-VHS kasetlerin VHS teypler tarafından okunabilmesi de bir adaptör sayesinde sağlandı.




S-VHS ( Super VHS )

S-VHS Sistemi standart VHS kayıtlarının düşük video kalitesinden dolayı aldığı eleştirilere karşılık olarak olmuştur. S-VHS tamamıyla değişik bir sistemdir. S-VHS sistemin çözünürlüğü 400 yatay çizgidir ve bu profesyonel sayılabilecek bir tekniktir.

 S-VHS sistemde, VHS sistem gibi tek bir sinyalde kayıt yapılmaz, parlaklık ve renkler ayrı ayrı kaydedilmektedir. Böylece okuyucu cihazlar daha geniş bir bantta kayıt ve oynatma yapabilir. Normal bir S-VHS okuyucuda çok daha yüksek kalitede görüntü izlenir. Sinyal çıkışı özel bir S-video bağlantısı ile gerçekleşir aynı zamanda bu bağlantı parlaklık ve renk sinyallerini ayrı ayrı tutar. Sonuçta VHS’nin üretebileceğinden çok temiz yüksek çözülümlü resim elde edilir.



S-VHS daha çok ticari veya eğitim kurumlarınca kullanılır, bir S-VHS kayıt cihazıyla video kayıtlarını 400 çizgide yapılabilir ve daha sonrada S-VHS düzenleme cihazlarıyla düzenlemesini yaparlar. Teknik bu düzenlemenin çok iyi bir sinyalle yapılabilmesine olanak sağlar, dolayısıyla işlemler süresince bir çok kopyalar yapılsa dahi son netice yinede yayımlanan televizyon kalitesinden çok daha yüksektir. Eğer standart VHS kullanılmış ise son netice fark edilebilir zayıflıkta oluşur. S-VHS çok nadiren evlerde kullanılır. S-VHS olarak kiralanabilecek filmler bulamazsınız. Aynı zamanda gerekli özel S-VHS teyplerinde şayet kayıt yaparsanız, çoğu standart VHS teypler bunları göstermezler.

1982 yılında Sony ve JVC firmaları ilk manyetik banda kayıt yapan elektronik kameraları piyasaya sürdüler. Bu kameralara Camera Recorder veya kısaca Camcorder ismi verildi. Elektronik kameraların en büyük özelliği siyah-beyaz veya renkli vizörleri oldu. 1 Haziran 1982 tarihinde JVC kaset sisteminde bir değişiklik yaparak mini kasetlere kayıt yapabilen bir sistem geliştirdi. Bu sisteme C-VHS denildi.

Kaset, Okuyucu ve kaydedici maliyeti yüksektir. Bu nedenlerle hiçbir zaman ev kullanıcıları tarafından kabul görmüş bir sistem olamamıştır. Görüntü kalitesi film teknolojisine, vcd ve dvd teknolojisine göre çok düşük olduğu için halen kullanılsa bile eski önemini kaybetmektedir.



BETAMAX

1976 yılında Sony firması tarafından manyetik banda kayıt yapan bir kamera, okuyucu ve kaydedici sistem geliştirildi. Bu sisteme Betamovie denildi. Betamovie sisteminin kasetinin biraz daha küçük olması dışında VHS sistemden pek farkı yoktu. Görüntü ve parlaklık sinyali aynı sinyal üzerine kaydediliyordu.



Manyetik banda betamax denildi. Betamax kasetler halen aynı büyüklükte kullanılmaktadır. İlk üretilen kasetler 20 ve 30 dakikalıktı. Günümüzde 40 dakikalık kasetler de bulunmaktadır.




Kaset Tipi ve Uzunlukları

E-300 | 300min / LP 600min | ca. 425m | 84m/h (SP) | VHS
SE-240 | 240min / LP 480min | ca. 340m | 84m/h (SP) | S-VHS
DF-420 | 420min / LP 1440min | D-VHS
EC-60 | 60min / LP 120min | ca. 85m | 84m/h (SP) C-VHS

L-830 | 215min | ca. 245m | 67,5m/h | Betamax
HG-30 | 36min | 222m | 365m/h | Betacam


Kaynak - http://www.geocities.com/videoholic2000