Işık kaynağı olarak kullanılan profesyonel
cihazların haricinde, çekimler sırasında karşımıza çıkan veya senaryo gereği kullanılan
aksesuarların da teknik açıdan bilinmesi gerekir.
İlk yapay ışık ateşten elde edildi ama ateş tehlikeliydi ve taşınması zordu.
Günümüzden 20.000 yıl kadar önce insanlar, yağların yakılmasıyla ışık elde
edilebileceğinin farkına vardılar ve böylece ilk taşınabilir ışık kaynakları
ortaya çıktı. Bunlar içi oyulmuş taşların içine hayvan yağı doldurulmasıyla
yapılan kandillerdi. Bitki liflerinden yapılma kandiller ise İ.Ö. 1000
dolaylarında geliştirildi. Başlangıçta içinden fitilin geçtiği basit bir
olukları vardı; sonradan fitil bir memenin içine yerleştirildi.
Mumlar günümüzden yaklaşık 2000 yıl önce ortaya çıktı. Mum, çevresi balmumuyla
ya da don yağıyla sarılmış bir fitilden oluşur, yakılan fitilin alevi balmumunun
ya da don yağının bir bölümünü eritir. Böylece fitil sürekli yanarak ışık yayar.
Bu bakımdan mum, kullanılması daha kolay bir yağ lambasıydı. Yağ lambaları ve
mumlar gazyağıyla aydınlatmanın yaygınlaştığı 19. Yüzyıla kadar başlıca yapay
ışık kaynakları olmayı sürdürdüler.
19. Yüzyılda elektriğin keşfiyle ilk ampul icat edildi. Ampulün amacı tamamen
ışık elde etmekti. Fakat ampul ışığın gerektiği odalara monte edilerek
kullanılıyordu. Taşınamıyordu. Pilin icadıyla taşınabilir ışık kaynakları modern
bir hal aldı. Daha sonra ışık elde edilmesi teknolojinin gelişmesine paralel
devam etti.